Акустикалық фолк-гитаралар қоңыраулы әрі қанық дыбысталуымен, корпусының ірі габариттерімен және кең дыбыстық диапазонымен ерекшеленеді. Фолк-гитараны классикалық гитарадан корпусының өлшемі, мойын (гриф) конфигурациясы және металл ішектерді қолдануы арқылы ажыратуға болады. Мойын конструкциясында анкерді қолданудың арқасында фолк-гитараларда қуаттырақ тартылысқа ие металл ішектер пайдаланылады, бұл өз кезегінде қуатты әрі терең дыбыстың қалыптасуына тікелей әсер етеді. Фолк-гитаралар кантри, блюз, джаз, рок, поп және басқа да көптеген музыкалық стильдер мен бағыттарда сүйемелдеуші немесе жеке орындаушы аспап ретінде кеңінен қолданылады.

Фолк-гитаралардың түрлері
Алғашқы фолк-гитаралар 19-ғасырда пайда болды. Оларды ойлап табушы — Фредерик Мартин. Классикалық оркестрлік гитараның дыбыс қаттылығы өнер көрсетуге жеткіліксіз болғандықтан, жаңа әрі неғұрлым жетілдірілген дүние жасау қажет болды. Осылайша металл ішекті гитара пайда болды. Аспаптың пружиналары крест тәрізді орнатылған, ал мойыны анкерлік бұрандамен бекітілген.
Фолк-гитараның үш негізгі түрі бар:
- Флэттоп (Flattop) – корпусы тегіс модель;
- Джамбо (Jumbo) – дөңгеленген пішінді массивті корпусымен ерекшеленетін музыкалық аспап. Сондай-ақ оны жіңішке мойыны арқылы тануға болады. Нәтижесінде рок стилінде және басқа да көптеген музыкалық бағыттарда сұранысқа ие қанық дыбыс алу мүмкін болады;
- Дредноут (Dreadnought) – акустикалық фолк-модельдердің ішіндегі ең үздік таңдау болып саналатын, корпусы ірі гитара. Ішектері бүйірінен қысылған, ал корпусы төмен қарай кеңейеді. Дыбысы төмен жиілікті және өте қатты болып келеді.
Аспапты таңдау кезінде оның жасалған материалын ескеру қажет. Аспаптың сенімділігі ғана емес, дыбысының тереңдігі мен сұлулығы да осыған тікелей байланысты. Тұтас ағаш ең оңтайлы нұсқа болып саналады. Сонымен қатар, корпус габариті неғұрлым үлкен болса, дыбысы соғұрлым қоңыраулы әрі жарқын болатынын ескеру өте маңызды.